Zbiorowiska roślinności wodnej z klas Lemnetea i Potamogetonetea występują na terenie gminy Hańsk w jeziorach Dubeczyńskim i Laskim, stawach, rowach, kanałach, torfiankach, a także w rzekach: Tarasience, Krzemiance, Włodawce oraz w Rowie Więziennym.

    Roślinność wodną pływającą reprezentują zbiorowiska rzęs. Są to pospolite na Lubelszczyźnie zespoły: Lemno-Spirodeletum polyrrhizae i Lemnetum trisulcae zaliczane do klasy Lemnetea.

    Zbiorowiska roślin zanurzonych w wodzie i przytwierdzonych do dna z klasy Potamogetonetea zróżnicowane są w zależności od głębokości zbiornika wodnego oraz stopnia jego eutrofizacji. Dość często i na znacznych powierzchniach w ciekach wykształcają się zespoły: Elodeetum canadensis z panującą moczarką kanadyjską, Ceratophylletum demersi z dominującym rogatkiem sztywnym, Hydrocharitetum morsus-ranae z żabiściekiem pływającym i osoką aloesowatą oraz płaty z rdestnicą kędzierzawą Potamogeton crispus. W wodach nieco głębszych występują zespoły: Potamogetonetum lucentis z panującą rdestnicą połyskującą oraz Hottonietum palustris z dominującą okrężnicą bagienną. W jeziorach, niektórych torfiankach, i większych kanałach spotyka się zespoły tzw. „lilii wodnych" Nupharo-Nymphaeeteum albae z grążelem żółtym i grzybieniami białymi (Jezioro Dubeczyńskie, Hańskie) i rzadziej Myriophylletum spicati z wywłócznikiem kłosowym.
 

    Szuwary właściwe ze związku Phragmition wykształcają się wzdłuż linii brzegowej jezior: Dubeczyńskiego, Laskiego, Hańskiego, w strefie korytowej Tarasienki i Krzemianki, a także wzdłuż Rowu Więziennego i w wielu innych ciekach, rowach melioracyjnych oraz na śródleśnych bagnach. Reprezentowane są przez zespoły: Scirpetum lacustris z dominującym oczeretem jeziornym, Typhetum angustifoliae z panującą pałką wąskolistną, Typhetum latifoliae z pałką szerokolistną, Sagittario-Sparganiętum emersi ze strzałką wodną i jeżogłówką gałęzistą, Phragmitetum communis z dominującą trzciną pospolitą, Sparganietum erecti z dominującą jeżogłówką gałęzistą, Eleocharitetum palustris z ponikłem błotnym, Equisetetum limosi ze skrzypem bagiennym, Acoretum calami z tatarakiem zwyczajnym, Glycerietum maximae z manną mielec oraz Oenantho-Rorippetum z kropidłem i rzepichą ziemnowodną.

    Szuwary wielkoturzycowe ze związku Magnocaricon zajmują wśród szuwarów największe powierzchnie - zarówno w pobliżu jezior, rzek, cieków jak i na śródleśnych bagnach. W strefie niemal stałego podtopienia przez wodę (poziom wód przy powierzchni) występują płaty zespołów siedlisk żyznych: Iretum pseudacori z dominującym kosaćcem żółtym, Caricetum ripariae z turzycą brzegową, Caricetum paniculatae z turzycą prosowatą (rzadko), Caricetum acutiformis z turzycą błotną i Caricetum gracilis z turzycą zaostrzoną. Przy poziomie wód gruntowych dochodzącym do około 50 cm spotyka się zespoły: Caricetum appropinquatae z panującą turzycą tunikową i Caricetum vesicariae z turzycą pęcherzykowatą oraz Phalaridetum arundinaceae z mozgą trzcinowatą.

Na uboższych troficznie siedliskach występują zespoły: Caricetum rostratae z turzycą dziubkowatatą, Caricetum elatae z turzycą sztywną, Cicuto-Caricetum pseudocyperi z szalejem i turzycą ciborowatą oraz Thelypteridi-Phragmitetum z zachylnikiem błotnym i trzciną pospolitą.

Szuwary zaliczane do związku Sparganio-Glycerion występują na małych powierzchniach. Wykształcają się przede wszystkim w rowach melioracyjnych oraz w korytach Tarasienki i Krzemianki. Stwierdzono występowanie następujących zespołów: Sparganio-Ofycerietum fluitantis z panującymi jeżogłowką i manną jadalną, Glycerietum plicatae z manną fałdowaną (Wawer, Urban 1999).